Technologia CNC wywodzi się z potrzeb przemysłu lotniczego i została zaproponowana przez amerykańską firmę helikopterową pod koniec lat 40. XX wieku.
Pierwotny pomysł obrabiarek CNC, w 1952 r., Amerykański Instytut Technologii opracował trójosiową frezarkę CNC. W połowie lat 50. takie frezarki CNC były używane do obróbki części samolotów. W latach 60. systemy CNC i programowanie były coraz bardziej dojrzałe i doskonałe. Obrabiarki CNC były używane w różnych sektorach przemysłu, ale przemysł lotniczy był zawsze największym użytkownikiem obrabiarek CNC. Niektóre duże zakłady lotnicze są wyposażone w setki obrabiarek CNC, z których główne są maszyny tnące. Części do obróbki CNC obejmują zintegrowane sidingi samolotowe i rakietowe, dźwigary, skórki, grodzie, śmigła i obudowy silników lotniczych, wały, tarcze, wnęki form łopatkowych oraz specjalne powierzchnie wnękowe do komór spalania silników rakietowych na paliwo ciekłe. . Początkowy rozwój obrabiarek CNC opiera się na ciągłej trajektorii obrabiarek CNC, ciągłej kontroli trajektorii.
Ciągła kontrola trajektorii, znana również jako kontrola konturu, wymaga, aby narzędzie poruszało się względem części w określonej trajektorii. W przyszłości będziemy energicznie rozwijać sterowane punktowo obrabiarki CNC. Sterowanie punktowe oznacza, że narzędzie przesuwa się z jednego punktu do drugiego, o ile ostatecznie osiągnie cel dokładnie bez względu na trasę ruchu.
